'onverwacht bezoek' acryl op doek 90 x 90

schilderen

gisteren veel uren op m'n atelier gewerkt.

Er waren nog drie schilderijen niet afgerond.

Ik begin met opruimen, geraniums water geven, jaja, een pot thee maken en muziek opzetten. Monsieur Dubois dit keer. Daarna iets simpels, b.v. een vlak overschilderen, toch teveel blauw!

Als dat met wit gebeurd, doe ik het zo dat de kleur eronder nog te zien is, niet transparant,

maar niet helemaal dicht schilderen. Dan krijg ik echt de smaak te pakken, het schilderen blijft een verrukkelijke bezigheid. Vaak neem ik een kleine penseel, dan doe ik er lekker lang over.

Ondertussen kijk ik ook naar de andere doeken.

Veel afstand nemen, langdurig zitten kijken, soms ga ik nl. zo op in het schilderen, dat ik het te dol maak en denk dat ik geweldig bezig ben terwijl dat niet zo is.

lees een boek (lino)

'wat zal ik nu nog es schrijven?' (Lino)

moe, maar voldaan? (lino)

'Open atelierdagen Kralingen-Crooswijk' 2010

Tijdens de 'open dagen' 2 week-ends geleden, veel bezoekers gehad.

Het werk laat ik hangen en het huis houd ik opgeruimd!

Vooral de vele mappen met tekeningen worden extra goed bekeken. Maar de confrontatie met een groot schilderij is altijd wat intimiderend. Ik vermoed dat de kijker zich wat opgelaten kan voelen.

'Wat zou de maker denken? Vind ik t echt wel mooi, het is veel duurder dan grafiek en tekeningen en

nu denkt de kunstenaar misschien wel dat ik het ga kopen!'.

In een 'echte Galerie' heb je meer ruimte en anonimiteit.

Toch vind ik dit een leuke formule, er komen mensen binnen die niet vaak een galerie bezoeken, maar heel goed kunnen beoordelen of iets kwaliteit heeft of niet.

2 schilderijen 'jongen met hond' 'baas met hond' acryl